Jak zacząć pisać pamiętnik i nie rzucić go po tygodniu: przykłady na start

Po co dorosłemu pamiętnik

Pamiętnik kojarzy się z kłódeczką i nastoletnimi zwierzeniami, ale dorośli piszą z innych powodów:

• Żeby wyrzucić z głowy to, co w niej krąży. Myśl zapisana przestaje się tak rozpychać.
• Żeby pamiętać. Pierwsze słowa dziecka, pierwszy dzień w nowej pracy, rozmowę z dziadkiem przy niedzielnym obiedzie. Takie rzeczy zaskakująco szybko się zacierają.
• Żeby zobaczyć siebie z dystansu. Po kilku miesiącach czytasz swoje wpisy jak list od kogoś znajomego i zauważasz rzeczy, których nie widziałeś na bieżąco.
• Żeby podejmować lepsze decyzje. Zapis z czasu, gdy się wahałeś, pokazuje, czego się wtedy bałeś i co się z tego sprawdziło.

Pamiętnik nie musi być literaturą. To po prostu miejsce, gdzie Twoje dni zostają zapisane Twoimi słowami.

Pamiętnik szczególnie przydaje się osobom, które dużo analizują. Gdy myśl ląduje na papierze, łatwiej zobaczyć, czy to coś, z czym da się coś zrobić, czy tylko kolejne kółko w głowie. Więcej o tym w tekście za dużo myślę: jak wyłączyć myślenie.

Jak zacząć pisać pamiętnik: 6 kroków na pierwszy wieczór

1. Weź cokolwiek, na czym da się pisać. Zwykły zeszyt w kratkę, notatki w telefonie, plik na komputerze. Ładny notes może poczekać.
2. Ustal porę i miejsce. Na przykład po kolacji przy stole w kuchni albo w łóżku przed zgaszeniem lampki. Stała pora zastępuje motywację.
3. Napisz datę i jedno zdanie o tym, jaki był dzień. „Wtorek, deszcz, długi dzień w pracy”.
4. Opisz jedną konkretną rzecz, która się wydarzyła. Kto, gdzie, co padło. Trzy zdania wystarczą.
5. Dopisz, co wtedy poczułeś. Jednym, dwoma słowami: ulga, złość, wzruszenie, nuda.
6. Zakończ, zanim się zmęczysz. Lepiej przerwać w połowie myśli i chcieć wrócić jutro niż wymęczyć stronę i mieć dość.

Cały pierwszy wpis może zająć pięć minut. I to jest dobry wpis.

Jak zacząć pisać pamiętnik: przykłady pierwszych wpisów

Przykład 1: zwykły dzień

„Czwartek, 14 listopada. Ciemno już o szesnastej. W pracy cały dzień w Excelu. W drodze do domu kupiłam pączka na stacji, zjadłam w aucie i przez chwilę było mi naprawdę dobrze. Czuję: zmęczenie, ale spokojne”.

Przykład 2: coś mnie ruszyło

„Niedziela. Obiad u rodziców. Tata znowu zapytał, czy nie żałuję, że rzuciłem prawo. Powiedziałem, że nie, ale w samochodzie przez pół drogi do Krakowa układałem w głowie dłuższą odpowiedź. Czuję: złość, a pod nią chyba smutek, że on tego nie rozumie”.

Przykład 3: dobra chwila

„Sobota. Pierwszy raz od miesięcy biegałam nad Odrą. Po trzech kilometrach musiałam iść, ale i tak wróciłam dumna. Czuję: duma, trochę bolą łydki”.

Zwróć uwagę: żaden wpis nie jest długi, żaden nie ocenia autora. Każdy ma konkretną scenę i jedno lub dwa uczucia.

O czym pisać w pamiętniku, gdy nic nie przychodzi do głowy

Miej tę listę pod ręką i wybierz jedno pytanie na wieczór:

• Co dziś zajęło mi najwięcej myśli?
• Z kim dziś rozmawiałem i jak się po tej rozmowie czułem?
• Co mnie dziś zaskoczyło?
• Na co dziś się zdenerwowałem i co się stało tuż przed?
• Za co mogę sobie dziś podziękować?
• Co odkładam i dlaczego?
• Co bym zrobił inaczej, gdybym mógł powtórzyć dzisiejszy dzień?
• Jaki był najlepszy moment tego tygodnia?
• Co chciałbym pamiętać z tego miesiąca za dziesięć lat?
• Czego się teraz boję, a czego mniej bałem się rok temu?
• Jakie zdanie usłyszałem dziś i nie mogę go zapomnieć?
• Gdzie byłem dziś najbardziej sobą?

Jeśli chcesz pisać bardziej o emocjach niż o wydarzeniach, zobacz dziennik emocji: wzór i 20 pytań do samego siebie.

Zeszyt czy aplikacja?

Oba działają, wybierz to, co faktycznie będziesz mieć pod ręką.

Zeszyt jest wolniejszy, a to bywa zaletą: pisanie ręką spowalnia myśli i pomaga się wyciszyć. Nie rozprasza powiadomieniami. Minus: trudno go mieć zawsze przy sobie, a jeśli mieszkasz z rodzicami albo współlokatorami, możesz się martwić, że ktoś zajrzy.

Telefon lub aplikacja są zawsze w kieszeni, więc łatwiej zapisać coś w tramwaju czy w kolejce. Łatwo też przeszukać stare wpisy. Minus: telefon kusi, żeby „tylko sprawdzić” coś innego, a przy wyborze aplikacji warto sprawdzić, co dzieje się z Twoimi danymi.

Niektórzy łączą jedno z drugim: krótkie notatki w telefonie w ciągu dnia, dłuższy wpis w zeszycie raz w tygodniu.

Jak nie rzucić pamiętnika po tygodniu

Większość pamiętników kończy się na trzeciej stronie. Najczęstsze powody i co z nimi zrobić:

• Za długie wpisy na starcie. Ustal minimum, które da się zrobić nawet w najgorszy dzień: jedno zdanie.
• Brak stałej pory. Przypnij pisanie do czegoś, co i tak robisz codziennie: wieczornej herbaty, mycia zębów, powrotu autobusem.
• Perfekcjonizm. Skreślenia, błędy i brzydkie pismo są w porządku. To nie jest zeszyt do oddania.
• Przerwa i wstyd, żeby wrócić. Jeśli nie pisałeś dwa tygodnie, po prostu napisz dzisiejszą datę. Bez nadrabiania i bez tłumaczenia się przed kartką.
• Poczucie, że „nic się nie dzieje”. Zwykłe dni są najciekawsze do czytania po latach.

Jeśli zauważasz, że co jakiś czas zaczynasz coś z zapałem i porzucasz po tygodniu, i dotyczy to nie tylko pamiętnika, przeczytaj dlaczego ciągle popełniam te same błędy.

Jak czytać swój pamiętnik po miesiącu

Pisanie to połowa wartości. Druga połowa przychodzi, gdy po kilku tygodniach przeczytasz wpisy naraz. Usiądź w spokojny weekendowy poranek i zadaj sobie trzy pytania:

1. Jakie osoby i sytuacje pojawiają się najczęściej?
2. Kiedy było mi najlżej, a kiedy najciężej? Czy to zależy od dnia tygodnia, pracy, snu, ludzi?
3. Jakie zdania o sobie powtarzam? Na przykład „znowu nie dałam rady” albo „jakoś to będzie”.

Zaznacz ołówkiem to, co się powtarza. Takie powtórki to najcenniejsza informacja, jaką daje pamiętnik.

Możesz też na końcu miesiąca napisać krótki wpis podsumowujący: trzy rzeczy, które się powtarzały, jedną, z której jesteś zadowolony, i jedną, którą chcesz w przyszłym miesiącu zrobić inaczej. Za rok takie podsumowania przeczytasz w kwadrans i zobaczysz cały swój rok jak na dłoni.

Pamiętnik w Seramelu: pisanie, które ktoś pamięta

W Seramelu masz osobny dziennik do swobodnych zapisków i codzienne pytanie o nastrój. Możesz też zamiast pisać do pustej kartki porozmawiać o jednej sytuacji z dnia. Seramel zadaje krótkie pytania, a z czasem zauważa, co się powtarza, i nazywa to Twoimi słowami. Proponuje jeden mały krok, a następnym razem pyta, jak poszło.

Wszystko, co Seramel zapamiętał, widzisz na stronie „Co o Tobie pamiętam” i możesz usunąć każdą linijkę. Treść rozmów jest kasowana po 90 dniach, a Twoje słowa nie służą do trenowania modeli. Pierwsze 8 rozmów jest za darmo.